هیوای آسمانی من

  دخترم...... تنها بهانه زندگیم.... روزها می گذرند و روزهایی شیرین تر خواهند آمد. در کنار قامت تو که به پهنای دریا بزرگ است.  دلم تنگ شده.. دلم برای شیر خوردنت ، برای نق زدنت ، برای بهانه های کوچکت ، برای حرف زدنهای با مزه ات . وقتی مدرسه هستی وقتی نیستی دلم بدجور می گیرد. یک وقتهایی دلم پر میکشد مثل تشنه ای در آرزوی چشمه بسویت بیایم... تو را در آغوش بگیرم.  این تصویر کارت زیبای تولدم است با دستهای کوچک تو : نمیدانی چه احساسی داشتم از نخستین خطهای زیبایت وقتی نامم را نوشتی. نمیدانی دیدن نامم با خط تو اشکهای مرا چگونه روان ساخت. و باور کوچک من تحمل بزرگی تو را ندارد هنوز هم ندارد و هنو...

روزهای زیبای پاییزی با رنگهای افسونگر و وزش باد سرد و بارش باران های زیبایش رسید آنهم در ماه پایانی آن آذر زیبا. وقتی به این ماه میرسیم احساس عاشقی را دارم که در هراس فرارسیدن صبح و برخاستن خورشید و ترک معشوق خویش است. گویی پاییز زیبا روزهایش هم مانند خودش کم تحمل و کوتاه است. دلم میخواهد حتی شبها بیدار باشم و به صدای تاریک شب در قعر سکوت برگها گوش کنم.  دو روز دیگر در میان این همهمه رویایی چنار و آیینه خاکستری آسمان پر ابر تولد من فرا می رسد. تولدی که جدای چهارمین روز زیباترین ماه پاییز بودنش یکی از خاطره انگیزترین فصول را درون خود دارد.  بودن در تمام این سالها و دیدن تولدهای بیشمار هرگز برایم تکراری نبوده. هیچ پاییزی مان...

در نمایشگاهی که گذشت با نام بازی و اسباب بازی من در غرفه ای حضور داشتم برای کمک و مشاوره با نام   " پرورش کودک دوزبانه " . که در این خصوص بهتر دیدم تجارب خود را در وبلاگ برای استفاده دیگر دوستان بنویسم. دوستان و والدین عزیز بسیاری بنا بر نام این غرفه مراجعه می نمودند با هدف دوزبانه کردن کودکان خود. بسیاری با من آشنا بودند و بنده آنچه باید بعنوان مشاوره در خدمتشان می گذاشتمم و عده ای دیگر با همکاران من صحبت می کردند در خصوص این مطالب.  چیزی که باعث شد به فکر نگارش این مقاله بیفتم این بود که بیشتر والدین نوزادانی چند ماهه داشتند و غالبا به آنان توصیه می شد از ابزار دیداری همچون بیبی انیشتین یا سی دی های اهنگ تصویری و ...

سکوتی در خانه پیچیده و پاییز با ناز سرخی برگهایش فرا رسیده است . روزهایی است که سالها آرزویش را داشتم که من باشم و دختری که گونه هایش به سرخی شعله های آتش و دستهایش به بزرگی تمامی فضای آسمان هاست. روزهایی که با تمام زیبایش تند می گذرند و دخترکم بزرگ و بزرگتر می شود. شش سال اول کودکی به همین سرعت گذشت...دیروز زمزمه می کردم :  یادم آمد شوق روزگار کودکی مستی بهار کودکی یادم آمد آنهمه صفای دل که بود خفته در کنار کودکی رنگ گل جمال دیگر در چمن داشت آسمان جلال دیگر پیش من داشت شور و حال کودکی برنگردد دریغا قیل و قال کودکی برنگردد دریغا هیوا پرسید مادر چه می خوانی ؟ گفتم شعری برای کودکی و برایش گفتم هی...

  سلام دوستای خوبمون. بسیار گرفتار بودیم و هستیم. مدرسه هیوا روزهای زیادی رو در فکر و تصمیم از من گرفت. اما بالاخره بعد از صحبت با یک دوست گل و یک همکار کتابفروش بسیار خوب تونستم به تصمیم گیری قطعی برسم.  در این باره در پست بعدی مفصل خواهم نوشت. یک کاردستی خلاق براتون گذاشتم و ببخشید اگر کم تصویر میذارم قبلا اعلام کرده بودم :) این یک " کاکتوس " است . برای درست کردنش به یک پلاستیک حباب دار نیاز داریم. رنگ گواش ، آب ، قلمو  با رنگ سبز ترجیحا سه رنگ روی پلاستیک رو رنگ میکنیم. کمی آب استفاده می کنیم تا رقیق شود . بدین صورت. و میگذاریم خوب خشک شود. سپس بصورت لوله مانند پلاستیک را میپیچیم . ...

  روزگار غریبی است نازنین من ، غریب و غمناک . در روزهای پاییزی قرمز از سرخی برگهای چنار گونه های تو ، تنها شعله گرم کننده سرمای وجود مادر ،خورشید پهناور نگاه توست ، وقتی هر روز از گوشه آسمان چشمانت طلوع میکند . خستگی تکرر حتی آبی آسمان ، با خاکستری ابرهای نمناک بوسه های تو ، آبستن تنوعی رنگ در رنگ می شود. تو پیچش گلهای درهم رازقی هستی . تو تکامل نام زنانگی منی . نگاه تمسخر آمیز دیگران با تکانهای نازک تو درونم بی اهمیت تر از ته مانده آب راکد مرداب شد . تفکر های آزادهنده مردمان ، با صدای طنین انداز تو ، حرکت مورچه ای شد بر سنگهای سیاه . عشق و عشق و رنگ آبیش ،  شد بانوی...

دختر زیبای من... نامه ای کوتاه برای دخترم که فردا نخستین گامهای خود را در راه علم و دانش در کلاس اول دبستان بر خواهد داشت. عزیزم هفت سال از نخستین دیدار عاشقانه ما می گذرد. در شش سال سعی کردم کودکی کنی و یاد بگیری. سعی کردم آنچنان که لیاقتش را داری برایت مادری کنم. با تو راه رفتن را دوباره آموختم. سخن گفتن را از تک تک واژه هایت. با هر مکش دهان کوچکت برای شیر خوردن محبت و انسانیت و فداکاری را در رگهای بدنت تزریق کردم. همراهت شش پاییز و بهار و تابستان و زمستان را دیدم. دنیا مکانی تکراری است فرزندم . اما تکرار این روزها با وجود تو زیباترین تکرر زندگیم است. دستهای کوچکت در دستهایم رشد کرد و نگاه دلنشینت مرا به یاد روزهای زیبای نوزادیت می اندا...

ماریا مونتسوری روشی برای آموزش کلمات به کودکان داشت. او آن را درس 3 جلسه ای نامید.    این درس با اشیای واقعی بهتر انجام می شود ، مانند داشتن 3 نوع میوه در فصل، سبزیجات، لباس یا ابزار آشپزخانه.  چیزهای دیگر می تواند اشیای واقع گرایانه (تصاویر کوچکی از حیوانات) باشد . که می توان آنها را در هر اسباب بازی فروشی یافت.  زیراندازی روی زمین پهن کنید و اشیا را رو آن بگذارید  یا با کودک آنها را روی میز قرار دهید تا استفاده از آن آسان باشد.      جلسه اول: معرفی اشیا    شی را به کودک نشان دهید و بگویید این یک (نام شی) است.  سپس آن را روی...

ویژگیهای تربیت کودکان به روش آموزشی مونتسوری   - کودک فعال است نه منفعل و ساکن.  کودک کنجکاو و عاشق دانستن است، عاشق گشتن و یافتن نه علاقه مند به نشستن و یادگیری ساده.  کودک باید ببیند، تجربه کند، لمس کند تا بیاموزد زیرا  خمیرمایه وجودش از آنچه در دنیای اطرافش می بیند دارد شکل می گیرد .   و اگر او را در اتاقی کوچک حبس کنیم و بخواهیم تجربه هایمان را روی تخته سیاه برایش توضیح دهیم در حق او ظلم کرده ایم.    شکل گیری هر چه غنی تر و بهتر شخصیت کودک خصوصاً در سال های اول دبستان در دست ما است.  باید جهان اطراف او را در چارچوب مدرسه به بهترین و شادی بخش ترین روش ممکن به ...